امشب حریر آسمون از هر شبی قشنگ تره

امشب هوای دل من از همیشه عاشقتره

امشب یه گل ورمیدارم میام به دیدنت عزیز

هر چی دلت گریه داره بر روی بگذشته بریز

امشب با یک اسب سفید میخوام به دنبالت بیام

شاه زاده ی قصه بشم بگم چقدر تو رو میخوام

از پله های قلب تو یکی یکی بالا برم

وقتی به چشمات می رسم صد دفعه قربونت برم

امشب می خوام تا دم صبح اسم تو رو صدا کنم

با حلقه های گل سرخ گل خونه ای به پا کنم

عاشقتر از پرنده های قفسی

بالاتر از عشق تو عشق چه کسی

دریا دل اون دل دریایی تو

دلم میخواد به هر چی می خوای برسی

تومثل عظمت یک عشق و مانند یک لبخند زیبا ، همیشه در نگاهم می مانی

تو زیباترین تابلوی آفرینشی ، شانه هایت تکیه گاه گریه های من است و چشمانت

چراغ شبهایم و من در غریبانه ترین لحظه ی تنهایی خویش ، چشمانم را به تو

خواهم بخشید تا هیچ گاه به پاکی دوستیمان شک نکنی

در رویا که بودم هنوز باران می باريد
پنجره باز بود. از حياط بوی گندم می آمد
خاطره ی آبانماه ماه مرا ديری بود که با خود برده بود. نفس که کشيدم، يادم آمد که سالهاست به
اینجا آمده ایم و من با آنکه دو تکّه از پاییز گذشته را در کنارم دارم، امّا دلم هميشه ی خدا برای همان روزهايی که عرقهامان سر زمين با قطره های باران می آميخت لک می زند

بو می کشم
بوی گندم می آيد